.

. .

. . .

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان !

نه به دستی ظرفی را چرک می کنند ، نه به حرفی دلی را آلوده . . . !

تنها به شمعی قانعند و اندکی سکوت . . . .

. . . . .

. . . .

. . .

. .

.

فصلِ دیگر


بی‌آنکه دیده بیند
در باغ
احساس می‌توان کرد
در طرحِ پیچ‌پیچِ مخالف‌سرای باد

یأسِ موقرانه‌ی برگی که
بی‌شتاب
بر خاک می‌نشیند.

□

بر شیشه‌های پنجره
آشوبِ شبنم است.
ره بر نگاه نیست
تا با درون درآیی و در خویش بنگری.

با آفتاب و آتش
دیگر
گرمی و نور نیست،
تا هیمه‌خاکِ سرد بکاوی
در
رؤیای اخگری.

□

این
فصلِ دیگری‌ست
که سرمایش
از درون
درکِ صریحِ زیبایی را
پیچیده می‌کند.

یادش به خیر پاییز
با آن
توفانِ رنگ و رنگ
که برپا
در دیده می‌کند!

□

هم برقرارِ منقلِ اَرزیزِ آفتاب،
خاموش نیست کوره
چو دی‌سال:

خاموش
خود
منم!

مطلب از این قرار است:
چیزی فسرده است و نمی‌سوزد
امسال
در سینه
در تنم!

نگو از گل
نگو از یخ
که در پاییزم
نگاهم کن
نگاهم کن
چه دردانگیزم

با من نه گل نه آواز نه آسمان نه پرواز
گل‌مرده‌ی آوار برگم
پاییزی‌ام هم‌فصل مرگم

اگر در شب
اگر در باد
اگر در اشک میرویم
کدامین باغ
کدامین گل
من از پاییز می‌گویم . . .

اگر مهرم
اگر خورشید
اگر هم بغض باران
همه عشقم
همه بخشش
از اینجا تا بهاران . . .

. . . . .

. . . .

. . .

. .

.

.

به قسم به آنکه خواهی

به قسم به آنکه خواهم 

که نگاه عاشقم را به حباب می کشاند

به شمیم آرزوها

که امید دیدنت را ز سراب می رباید

به غم مشایعتها

که به هر کجا تو رفتی

تو به آنجا نرسیده آمدم به پیشبازت . . .

ای تبانی وجودم

تو مرا به خاک و افلاک 

چه شگرف دادی پیوند . . .

..............

......

...

..

.

.

. .

. . . .

فرداست میعادگه ما

و اندوه را وداع میگویم امشب

فردا دل بر آن بیکران آسمانی رنگ خواهی سپرد

آری

به فرداست همان رستاخیز خفتگان و میعادگه نخفتگان . . . 

. . . . . . . . . . . .

. . . . . . .

. . . .

. .

.

.

"Dance Me To The End Of Love"

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

. . .

. .

.

.

عشق نهان مي شود به گور

بي آنكه سر كشد گل عصيانش ز خاك

. . . . .

. . . .

. . .

. .

.

مدال

وقتی شب خورشید را به عقیم می کشد

ستارگانند که در بطن شب نطفه های خورشید می شوند .

وقتی صلیب ها جایگاه نبوت اند

آیا . . . . . . . . . . .

زخم های سینه ات پر ارج ترین مدال های افتخار نیستند ؟

آی مدال های یکرنگ

ای نشانه های چشمه توحید

فام سرودتان

سرخ

. . . . . . .

. . . . .

. . . .

. . .

. .

.